اصول متالوگرافی چدن

چدن به آلیاژهایی از آهن و کربن که بین ۲٫۱ الی ۶٫۲ درصد کربن داشته باشند، گفته می‌شود. رنگ سطح مقطع شکست این آلیاژ، به عنوان شناسه نامگذاری انواع مختلف آن به کار می‌رود. بیش از ۹۵ درصد وزنی چدن را آهن تشکیل می‌دهد و عناصر آلیاژی اصلی آن کربن و سیلیسیم هستند. این آلیاژ به طور معمول بین ۲٫۱ تا ۴ درصد کربن و ۱ تا ۳ درصد سیلیسیم دارد و به عنوان آلیاژی سه‌گانه شناخته می‌شود. با این وجود، انجماد آن از روی دیاگرام فازی دوتایی آهن-کربن بررسی می‌شود.

زمانی که نقطه یوتکتیک در دمای ۱۱۵۴ درجه سانتیگراد و ۴٫۳ درصد کربن اتفاق می‌افتد که حدود ۳۰۰ درجه کمتر از نقطه ذوب آهن خالص است. چدن‌ها، به استثنا نوع داکتیل، ترد هستند و به دلیل نقطه ذوب پایین، سیالیت، قابلیت ریخته گری، ماشین کاری، تغییرشکل ناپذیری و مقاومت به سایش به مواد مهندسی با دامنه وسیعی از کاربرد تبدیل شده و در تولید لوله‌ها، ماشین‌ها، قطعات صنعت خودرو مانند سرسیلندر، بلوک سیلندر و جعبه دنده به کار می‌روند. چدن همچنین به تضعیف و تخریب ناشی از اکسایش (خوردگی) مقاوم است. بنابراین در این مطلب به متالوگرافی چدن و بررسی عکس های ریزساختار چدن ها پرداخته شده است.

در جزوه حاضر به بررسی روند متالوگرافی چدن ها پرداخته شده است.

مطالب بیشتر درباره متالوگرافی

آیا مقاله برای شما مفید بود ؟
5/
0
1 نظر ثبت شده
مواد کنکور

مطالب مرتبط

دیدگاه کاربران

  • yasamin 1393 مهر 10 پنجشنبه

    دست شما درد نکنه
    عالی بود

    آیا برای شما مفید بود