بررسی اثر نیتروژن و آلیاژسازی مکانیکی بر استحاله فریت به آستنیت درفولادزنگ نزن آستنیتی

بررسی اثر نیتروژن و آلیاژسازی مکانیکی بر انجام استحاله فریت به آستنیت در تولید فولاد زنگ نزن آستنیتی پرنیتروژن

طاهره حقیر ، مسعود پنجه پور ، محمد حسن عباسی ، محمد علی گلعذار

استحاله فریت به آستنیت

در این تحقیق اثر آلیاژسازی مکانیکی و اتمسفر نیتروژن بر انجام استحاله فریت به آستنیت در دمای اتاق مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور مخلوط پودری Mn11-Cr18Fe- در یک آسیای گلوله ای سیاره ای تحت اتمسفر گاز نیتروژن آسیاکاری شد. نتایج نشان داد که با آسیاکاری در اتمسفر نیتروژن با افزایش زمان آسیاکاری میزان جذب نیتروژن افزایش یافته و بعد از ۱۰۰ ساعت آسیاکاری فولاد زنگ نزن آستنیتی نانوساختار با ۶۵/۰درصدوزنی نیتروژن تولید می شود. بعلاوه ساختار فولاد تولیدی نیز نانومتری بوده است. همچنین نتایج عملیات حرارتی روی نمونه ها نشان داد که فولاد زنگ نزن آستنیتی پرنیتروژن تولیدی از پایداری حرارتی بالایی برخوردار بوده و میزان نیتروژن قبل و بعد از انجام عملیات حرارتی تغییری نمی کند.

نتیجه گیری پژوهش

  1. با آلیاژسازی مکانیکی مخلوط پودری Fe18Cr11Mn در اتمسفر نیتروژن پس از ۲۰ ساعت آسیا کاری جوانه های فاز آستنیت در ساختار تشکیل شده و بعد از ۱۰۰ ساعت فولاد زنگ نزن آستنیتی پرنیتروژن با ۰٫۶۵ درصد وزنی نیتروژن به وجود می آید.
  2. با افزایش زمان آسیا کاری میزان جذب نیتروژن در ساختار افزایش می یابد.
  3. میزان فاصله بین صفحه ای با افزایش زمان آسیاکاری و جذب نیتروژن افزایش یافته و اندازه دانه به ۱۰ نانومتر کاهش می یابد
  4. فولاد زنگ نزن آستنیتی نانو ساختار و پرنیتروژن تولید شده با آلیاژسازی مکانیکی از پایداری حرارتی بالایی برخوردار است.

کلمات کلیدی:

آلیاژسازی مکانیکی، فولاد زنگ نزن آستنیتی پرنیتروژن، نانو ساختار، پایداری حرارتی، استحاله فریت به آستنیت

بررسی اثر نیتروژن و آلیاژسازی مکانیکی بر انجام استحاله فریت به آستنیت در تولید فولاد زنگ نزن آستنیتی پرنیتروژن

طاهره حقیر ، مسعود پنجه پور ، محمد حسن عباسی ، محمد علی گلعذار

آیا مقاله برای شما مفید بود ؟
5/
0
0 نظر ثبت شده
دوره زمستانه

مطالب مرتبط

دیدگاه کاربران