پکیج های آموزشیبهترین ها برای شما

سرمایه‌گذاری ۵۰ میلیون دلاری ذوب آهن در انتظار وعده‌های راه‌آهن

ax-foolad4

به گزارش گروه صنعت ایران مواد؛

مصرف این دو شرکت براساس گزارش مجلس شورای اسلامی، در مجموع در سال‌های گذشته برای احداث خطوط جدید،بهسازی، بازسازی و دوخطه کردن خطوط آهن کشور از ۷۶هزار تن ریل در هر سال فراتر نرفته است. با توجه به میزان مصرف داخلی ریل در کشور، راه‌آهن با ذوب‌آهن اصفهان به‌عنوان تنها تولیدکننده ریل در کشور قرارداد تولید بسته‌اند. البته این موضوع در حالی است که ذوب‌آهن تنها خریداران خود را شرکت‌های یادشده عنوان می‌کند که راه‌آهن اقدام به خرید ریل از کشورهایی چون ترکیه و هندوستان کرده است.

قراردادهایی برای خرید ریل
درباره خرید ریل از کشورهای همسایه، رضا زائر حیدری، تحلیلگر بازار فولاد و مواد اولیه گفت: حجم قراردادهای خارجی خرید ریل در شرایط کنونی ۲۵۰هزار تن از هند و ۱۴۰هزار تن با کاردمیر ترکیه است و در ظاهر این قراردادها تمام و کمال است، یعنی راه‌آهن چه بخواهد چه نخواهد باید به آن عمل کند. وی در ادامه عنوان کرد: با احتساب حدود ۱۲۰تن ریل مورد مصرف برای هر کیلومتر تاکنون برای ۳۲۵۰ کیلومتر ریل‌گذاری جدید، ریل خریداری شده است، در شرایطی که هدف یا توانایی ریل‌گذاری در کشور بیش از هزار کیلومتر در سال نیست و در واقع ما برای مصرف حدود ۳ سال یا بیشتر قرارداد خرید ریل داشته‌ایم. زائرحیدری خاطرنشان کرد: از سوی دیگر موضوع تنها این نیست.

هزینه احداث هر کیلومتر راه‌آهن حدود ۶ میلیارد تومان است (بین ۵ تا ۷ سال) که بخش کمی از آن ریل است، یعنی بخش اصلی مربوط است به زیرسازی و تسطیح و تونل و پل و مواردی از این دست. بنابراین راه‌آهن، برای هزار کیلومتر ریل‌گذاری به ۶ هزار میلیارد تومان سرمایه نیاز دارد، یعنی حدود ۱/۷ میلیارد دلار که رقم بسیار بالایی است.

گزارش مجلس از میزان مصرف ریل
براساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی با عنوان «وضعیت تولید و تقاضای ریل در ایران، چالش‌ها و راهکارها»، برای سال‌های آینده نیازمند ۳هزار کیلومتر ریل(۳۶۱ هزار تن) و برای رسیدن به افق ۱۴۰۴ به ۳۹۰۰ کیلومتر ریل(۴۷۰ هزار تن) هستیم. تامین این میزان ریل از سوی این دو شرکت از ابتدای امر از کانال واردات از تولیدکنندگان اروپایی با استاندارد بالا تامین می‌شده و پس از اعلام شرکت ذوب‌آهن اصفهان مبنی بر توان بالقوه ساخت ریل در داخل کشور، از طرف این دو شرکت، ۳ تفاهمنامه در سال‌های گذشته با شرکت ذوب‌آهن اصفهان منعقد شد، ولی براساس اظهارات این شرکت‌ها و ادعای رعایت نشدن استانداردهای اعلامی، قراردادها عملیاتی نشد.

به همین خاطر در سال ۱۳۹۲ تفاهمنامه خرید ۲۵۰ هزار تن ریل با کشور هندوستان منعقد شد که براساس جدول زمانبندی ۱۱۰هزار تن آن از شهریور تا پایان بهمن ماه ۱۳۹۵ وارد شد و بقیه در ماه‌های فروردین تا دی‌ماه سال ۱۳۹۶ تحویل می‌شود. اما با توجه به سرمایه‌گذاری‌ها در ذوب‌آهن اصفهان در جهت استانداردسازی خطوط تولید ریل و تست گرم خطوط در تولید ریل مورد نیاز این شرکت‌ها، به‌نظر می‌رسد در صورت عزم شرکت‌های ساخت توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور و راه‌آهن به منظور انعقاد قرارداد، امکان تامین برخی از خطوط از داخل میسر بوده و نیازی به انعقاد قرارداد برای واردات (حداقل به میزان ۲۵۰ هزار تن) نبوده و این شرکت‌ها باید در صورت تایید استانداردهای ذوب‌آهن نسبت به تامین ریل از داخل اقدام کنند.

توانایی ذوب‌آهن در تولید ریل
البته ذوب‌آهن اصفهان در زمینه تولید ریل در ابتدای راه قرار دارد، از این‌رو در زمینه تولید ریل و با نگاه حمایت از تولید ملی باید فرصتی بیش از پیش به آن داده شود. در این‌باره مهدی سرلک، کارشناس فولاد موسسه استیل پرایس عنوان کرد: در ایران خط ریل‌ها به‌صورت یک‌خطه ریل‌گذاری شده‌اند، یعنی در یک مسیر تنها یک قطار می‌تواند عبور کند و برای همان خط مسیر برگشتی وجود ندارد. این یک خط بودن راندمان راه‌آهن را به اندازه ۱۰ تا ۱۵درصد کاهش داده است. از این‌رو در دنیا خط ریل یک‌طرفه خط ریل محسوب نمی‌شود. در واقع دوخطه بودن ریل می‌تواند با بالاترین راندمان همراه شود.

بنابراین در برنامه‌های زیرساختی در کشور مقرر شده سالانه به منظور دوطرفه شدن، مقدار زیادی ریل‌گذاری شود. سرلک در ادامه خاطرنشان کرد: ریلی که در ایران در حال عملیاتی شدن است به حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ کیلومتر می‌رسد که این میزان تولید مقداری مربوط به نوسازی خطوط قدیمی و مقداری نیز ایجاد خطوط جدید است. دو شرکت راه‌آهن و شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور متولی این ریل‌گذاری‌ها هستند. براساس گزارش مجلس شورای اسلامی، این دو شرکت سالی ۷۰ هزار تن مصرف ریل دارند. سرلک در ادامه با اشاره به مباحثی پیرامون خود ریل عنوان کرد: در دنیا یکی از فناوری‌هایی که از خود ریل مهم‌تر به‌شمار می‌رود، جوشکاری ریل است، از این‌رو برای اینکه جوشکاری ریل کمتر شود، سعی بر این است که از ریل‌های با طول بلندتری استفاده شود. به گفته وی طول ریل مورد مصرف در ایران به طور عمده ۱۸ تا ۳۶ متر است که ذوب‌آهن امکان تولید آن را دارد؛ از طرفی عمده‌ترین مصارف تولید ریل در ایران ۳۳ U است که شامل خط‌های قدیمی می‌شود. وی توضیح داد: کارخانه ذوب‌آهن اصفهان فناوری ریل را از آلمان خریداری کرده است. این خط حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ هزار تن در سال ریل و تیرآهن سنگین تولید می‌کند که ۴۰۰ هزار تن آن تولید ریل است که در حالت خوش‌بینانه می‌توان ادعا کرد ۴ برابر مصرف داخلی ریل می‌تواند تولید کند.

ذوب‌آهن نیازمند حمایت بیشتر
سرلک اما با اشاره به اینکه ریل در کشور ما به یک معما تبدیل شده است، عنوان کرد: تا پیش از تحریم‌ها، عمده‌ترین تامین‌کننده ریل ایران یک شرکت فرانسوی و یک شرکت اتریشی بودند. اما پس از تحریم‌ها واردات ما به‌طور عمده از کشورهایی چون چین، ترکیه و هند انجام شده است. وی در ادامه توضیح داد: هند و پاکستان هرچند کشورهای چندان پیشرفته به‌شمار نمی‌روند، اما سیستم راه‌آهن آنها بسیار پیشرفته است. یعنی تمام خطوط آنها دوخطه است و قطار در سیستم حمل‌ونقل آنها نقش بسیاری دارد. به همین منظور ریل در هندوستان جزو نیازهای آنها به‌شمار می‌رود و در این زمینه تولید بالایی دارد. چین هم ریل تولید می‌کند و جزو صادرکنندگان آن به‌شمار می‌رود. در حال حاضر اگر ما از هند، چین و ترکیه ریل خریداری می‌کنیم، مزیتی خواهد داشت که می‌توانیم به آنها نفت بفروشیم و پول‌های ما در بانک‌های مرکزی آنها می‌ماند و در حقیقت کسانی که از این ارز استفاده می‌کنند، از مزیت پول ارزان برخوردار می‌شوند، یعنی به‌گونه‌ای زیرپوستی یارانه می‌گیرند.

به همین دلیل راه‌آهنی‌ها ترجیح می‌دهند از این کشورها ریل خریداری کنند. وی در ادامه یادآور شد: این موضوع در حالی است که ذوب‌آهن تعهد کرده تولید ریل ایران را به‌عهده بگیرد و این را در وضعیتی عهده‌دار شده است که فولاد در سطح دنیا در وضعیت خوبی قرار ندارد. با توجه به این شرایط شرکت ترکیه‌ای به نام «کاردمیر» برای نخستین‌بار به ایران ریل فروخته و این موضوع را نیز رسانه‌ای کرده که ۱۵۰ تن ریل به ایران فروخته‌ایم که برخی از آنها در حال بارگیری هستند. سرلک در ادامه تاکید کرد: این موضوع در حالی است که سیاست‌گذاری‌های داخل ما در جهت حمایت از تولید داخل باشد. اما راه‌آهن تمایل به واردات ریل دارد. از این‌رو به نظر می‌رسد به‌دنبال بهانه‌های فنی همانند استاندارد و موضوع‌هایی چون ریخته‌گری تاییدنشده ریل ذوب‌آهن است.

سرلک خاطرنشان کرد: البته با ابزار تعرفه صادراتی می‌توان از واردات پیشگیری کرد، چراکه با واردات نمی‌توان به حمایت از تولید داخلی پرداخت. اگر تعرفه واردات ۸۰ درصد شود، می‌توان از تولید داخلی حمایت کنیم، درحالی‌که درخواست تعرفه ۳۶درصدی شده است.

سرمایه‌گذاری ۵۰ میلیون دلاری
وی در پاسخ به این پرسش که تاخیر تولید ذوب‌آهن از چه بابت است، عنوان کرد: تولید ذوب‌آهن یک تاخیر یک‌ساله دارد که عمده دلیل آن انتقال وجه همراه با تاخیر به شرکت آلمانی بوده است.

سرلک تاکید کرد: ما سعی می‌کنیم ریل‌های تولیدی براساس استانداردهای جهانی تولید کنیم، از این‌رو برای حمایت از این صنعت باید به آن فرصت بیشتری داده شود. در این راستا نیز راه‌آهن باید، نگاه ملی به موضوع ریل داشته باشد، چراکه ذوب‌آهن قرار است برای این دو شرکت تولید داشته باشد که تنها مشتریان ریل در کشور به‌شمار می‌روند. به جز این دو شرکت دیگر ریل در کشور خریداری ندارد. وی با اشاره به اینکه ذوب‌آهن برای خریداری ریل به راه‌آهن اعتماد کرده است، تصریح کرد: ذوب‌آهن در اوج تحریم‌ها و و رکود فولاد برای تولید ریل۵۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری کرده است. از این‌رو با توجه به این سرمایه‌گذاری و با توجه به حمایت از تولید ملی باید تولید ذوب‌آهن را در اولویت خرید قرار بدهد.

سوالی دارید ؟تست

منبع ایران مواد

زکات علم نشر آن است. حضرت علی (ع)

شما نیز می توانید مستندات علمی اعم از مقاله ، فیلم ، گزارش ، تحقیق و پژوهش ، کتاب الکترونیک خود را برای ما ارسال کنید تا با ذکر نام شریفتان از وبسایت ایران مواد منتشر گردد .

فایل خود را ارسال کنید

دیدگاه کاربران ۰دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید