پکیج های آموزشیبهترین ها برای شما

جلوگیری از خام فروشی مواد اولیه صنعت آهن و فولاد کشور

فولاد

به گزارش گروه صنعت ایران مواد:

در شرایط رکود به دلیل عدم وجود تقاضای داخلی و نیز تفاوت فاحش قیمت های داخل و خارج، تولیدکننده مجبور است به خریدار خارجی پناه برده و بنابراین ایشان برای تولیدکننده تعیین تکلیف می کنند و مجبور خواهد بود با توجه به کمبود مشتری داخلی به بازارهای خارجی رجوع و با قیمتی که آنان می خواهند کالای خود را به فروش برساند و بنابراین به خود و اقتصاد کشور ضربه خواهد زد.

در این شرایط بازارسازی صورت نخواهد گرفت، بازارسازی در زمان رونق صنعت معنادار خواهد بود. ورود در بازار بین المللی آسان نخواهد بود و حفظ این بازار نیز مشکلات فراوانی دارد، به همین دلایل شاید نیمی از ظرفیت کارخانه های مصرف کننده مواد معدنی در کشور به ظرفیت واقعی خود نمی رسند، در حالی که این کارخانه ها سرمایه بسیار بزرگی برای کشور محسوب می شوند و به دلیل عدم ثبات رویه و نامشخص بودن شرایط در آینده، عملا استفاده ای از آنها نمی شود. کاهش طرح های عمرانی و بدهی های دولتی به این طرح ها و در کنار آن هزینه های سرسام آور دولتی منجر به کمبود شدید تقاضا و افزایش هزینه ها شده و نهایتا با توقف بخشی از تولید کارخانه ها و اخراج کارگران و کاهش هزینه های جاری، برخی از آنها توانسته اند تا حدودی خود را سرپا نگه دارند.

در شرایط فعلی جهت راه اندازی تولید داخلی، بهتر است مواد معدنی خام پس از تبدیل به محصولات میانی و نهایی با ارزش افزوده بالاتر در کشور به تولید برسند و آنگاه صادر شوند. در کنار آن با توجه به سیاست های اقتصاد مقاومتی نمی توان نقش مهم صادرات غیر نفتی (به خصوص کالاهای معدنی) در رونق، اشتغال و کسب درآمدهای ارزی برای تامین نیازهای وارداتی و همچنین کاهش تاثیرپذیری کشور از تحولات سیاسی و اقتصادی جهان که به واسطه تکیه بر اقتصاد نفتی به وجود می آید را نادیده گرفت.

در تحولات نوین اقتصاد جهانی که به سمت حذف کلیه موانع غیرتعرفه ای و کاهش تعرفه ها حرکت می کند، به منظور افزایش سهم کشور در اقتصاد جهانی و دستیابی به رشد و توسعه اقتصادی پایدار، افزایش صادرات نقش مهمی را ایفا خواهد کرد. در مبحث خام فروشی یا عدم خام فروشی مواد معدنی (شامل سنگ آهن، کنسانتره، گندله آهن، آهن اسفنجی و بعضا شمش فولادی و نیز مواد اولیه فولادسازی مانند فروآلیاژها) در شرایط مختلف اقتصادی باید پارامترهایی مانند میزان تولید سالانه، میزان نسبی ذخایر موجود در کشور، میزان تکنولوژی و بهره وری ماشین آلات و تجهیزات تولیدی، میزان ظرفیت خالی صنایع معدنی و اشتغال زایی را مد نظر داشت. بررسی دقیق و کارشناسی موارد فوق در کنار یکدیگر در مقاطع زمانی مشخص می تواند به آسانی جهت گیری صادراتی در خام فروشی یا عدم خام فروشی را مشخص کند.

درخصوص فرآیند وضع سیاست گذاری خام فروشی یا منع خام فروشی موارد زیر را می توان پیشنهاد داد:
– بررسی تکنولوژی و فناوری جهانی مورد استفاده در بخش اکتشاف، معدن و صنایع میانی و امکان به کارگیری آنها در کشور.
– نیاز به اکتشافات جدید در بخش های زغال سنگ، منگنز، کرومیت و سایر مواد معدنی مورد نیاز در تکمیل زنجیره تولید فولاد.

– وضع ممنوعیت خام فروشی مواد معدنی نامبرده و وضع تعرفه صادراتی برای تمامی محصولات قبل از محصول نهایی، تعرفه های صادرات باید به نحوی سامان یابد که چرخه تولید به سمت تولید محصول نهایی حرکت کند. البته این تعرفه ها باید انعطاف پذیر بوده و با توجه به تغییرات قیمت جهانی مواد معدنی و شرایط داخلی کشور به آسانی قابل تغییر باشد تا ضمن استفاده از این مزیت ها در داخل، امکان توسعه بازار و صادرات را نیز ملاحظه کند.

– کاهش تعرفه های صادراتی برای مجموعه های نوپا که در حال ساخت و آماده سازی چرخه تولید و کارخانه های ذوب هستند، تا زمان آغاز بهره برداری.
– اعتماد به بخش خصوصی در روند سیاست گذاری ها و فراهم کردن بسترهای مناسب برای سرمایه گذاری بخش خصوصی داخلی و خارجی از ابتدای چرخه آهن و فولاد و پرهیز از هرگونه تصمیم و برنامه های کوتاه مدت و به نوعی خلق الساعه، تا به تبع آن کارخانه ها نیز بتوانند برنامه ریزی مدونی داشته باشند.

– در زمانی که هدف گذاری مقام معظم رهبری و دولت محترم برای تولید و بالطبع اشتغال افزون تر است ایجاد شرایط هموارتر برای صادرات در همه زمینه ها می تواند گره گشای شرایط رکودی در داخل کشور باشد و ورود منابع حاصل از این راه صنعت و اشتغال کشور را نفسی دوباره ببخشد.- با تغییراتی که هر سال در تکنولوژی و بهره برداری انجام می شود، ممکن است شرایط صادرات مواد معدنی در سال های بعدی مهیا نباشد و کشور از درآمدهایی که می توانست به دست آورد بی بهره بماند.

– به آمارهای زیر توجه کنید:
۱- واحدهای فعال تولیدکننده کنسانتره در کشور با فرض تحقق صد درصد ظرفیت اسمی، سالانه ۴۳ میلیون و ۵۹۵ هزار تن تولید کنسانتره سنگ آهن دارند.

۲- واحدهای فعال تولیدکننده گندله آهن در کشور با فرض تحقق صد درصد ظرفیت اسمی، سالانه حدود ۳۳ میلیون و ۲۲۰ هزار تن کنسانتره آهن به عنوان ماده اولیه اصلی نیاز دارند.

۳- واحدهای فعال تولیدکننده آهن اسفنجی در کشور با فرض تحقق صد درصد ظرفیت اسمی، سالانه حدود ۳۲ میلیون و ۴۱۶ هزار تن گندله آهن به عنوان ماده اولیه اصلی نیاز دارند.

۴- واحدهای فعال تولیدکننده فولاد خام در کشور با فرض تحقق صد درصد ظرفیت اسمی و مصرف ۸۰ درصد مواد اولیه آهن اسفنجی، سالانه حدود ۲۳ میلیون و ۶۹۱ هزار تن آهن اسفنجی نیاز دارند.

مازاد برخی ظرفیت ها مشهود است و چنانچه برنامه ریزی صحیحی برای بالانس مصرف داخلی و صادرات صورت نپذیرد، ضمن کاهش ظرفیت تولید کارخانه ها، درآمدهای ارزی نیز عاید کشور نخواهد شد.آنچه بیشتر از همه به آن نیاز داریم مدیریت و برنامه ریزی صحیح برای استفاده از این ظرفیت ها است.

زکات علم نشر آن است. حضرت علی (ع)

شما نیز می توانید مستندات علمی اعم از مقاله ، فیلم ، گزارش ، تحقیق و پژوهش ، کتاب الکترونیک خود را برای ما ارسال کنید تا با ذکر نام شریفتان از وبسایت ایران مواد منتشر گردد .

فایل خود را ارسال کنید

دیدگاه کاربران ۰دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید