پکیج های آموزشیبهترین ها برای شما

جشن فولاد بعد از یک قرن

فولاد

به گزارش گروه صنعت ایران مواد:

تولید فولاد خام جهان به هزارو ۶٠۴ میلیون تُن در سال ٢٠١۶ میلادی (دی١٣٩۴ تا دی ١٣٩۵) بالغ شد که ایران با تولید ١٧،٩ میلیون تُن و رتبه چهاردهم، ١،١٢ درصد از تولید جهانی را بر عهده داشت. در این سال به ترتیب چین با میزان تولید ٨٠٨ میلیون تُن (اندکی بیش از نیمی از تولید جهان)، ژاپن با تولید ١٠۵ میلیون تُن (۶.۵ درصد از جهان)، هند با ٩۶ میلیون تُن (شش درصد)، آمریکا با ٧٩ میلیون تُن (۴.٩ درصد) و روسیه با ٧١ میلیون تُن (۴.۴ درصد) پنج تولیدکننده بزرگ فولاد خام جهان با سهم کلی ٧٢ درصد محسوب می شدند. در اروپای مرکزی و غربی کشورهای آلمان و ایتالیا به ترتیب میزان تولید ۴٢.١ و ٢٣.٣ میلیون تُن تولیدکنندگان عمده به شمار می رفتند.

در سطح منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا، ایران اولین تولیدکننده فولاد خام است. در این منطقه کشورهای عربستان سعودی (با تولید ۵.۵ میلیون تُن در سال ٢٠١۶ میلادی)، مصر (۵ میلیون تُن)، امارات متحده عربی (٣.١ میلیون تُن) و قطر (٢.۵ میلیون تُن) در این زمینه فعالیت دارند. در بین همسایگان ایران، پس از روسیه، تولید فولاد خام ترکیه نیز به میزان ٣٣ میلیون تُن در سال ٢٠١۶ میلادی بیش از ایران است.
در دوره ١٣٨٠-١٣٩۵، میزان تولید آهن و فولاد ایران ۶،۵ درصد رشد متوسط سالانه را تجربه کرد و به حدود ١٨ میلیون تُن در سال ١٣٩۵ رسید. در همین حال رشد متوسط سالانه صادرات آهن و فولاد ایران در این دوره بر حسب ارزش ١.٨٣ و بر حسب وزن ١٠.۵ درصد بود. به عبارتی سرعت رشد صادرات آهن و فولاد کشور به مراتب بیش از رشد تولید آن است. در سال ١٣٨٧، هفت درصد میزان تولید آهن و فولاد کشور صادر می شد که به تدریج افزایش یافت و به ١۵ درصد در سال ١٣٩٢ رسید. این روند تداوم یافت و در سال ١٣٩۴ به ٢۶ و در سال ١٣٩۵ به ٣۴ درصد بالغ شد.

صادرات آهن و فولاد ایران در سال های ١٣٨٠ تا ١٣٨٩ روند صعودی را طی کرد و از میزان ۵،٣ میلیون تُن (و ارزش ١.٩ میلیارد دلار) به میزان ١٢.٣ میلیون تُن (و ارزش ٩.٢ میلیارد دلار) صعود کرد. بی تردید سال ١٣٨٩ اوج واردات (و همچنین مصرف داخلی) تاریخی آهن و فولاد ایران محسوب می شود. از سال ١٣٨٩ تاکنون کم و بیش میزان واردات آهن و فولاد، کاهش یافته است. در دوره ١٣٨٠-١٣٩۵ واردات آهن و فولاد ایران، به ترتیب بر اساس ارزش و وزن، از رشد متوسط سالانه مثبت ١.٩ و منفی ١.٨ درصد برخوردار بود.

روند پرشتاب مصرف و واردات آهن و فولاد در کشور در دهه ٩٠، بیش از هر چیز به افزایش ساختمان سازی و فعالیت های عمرانی مربوط می شود. در این دهه در حدود ٣٠ درصد از کل مسکن کشور تولید شد. انباشت مسکن در حدی بالاست که به صورت رسمی اعلام شده با بیش از ٣٠٠ درصد رشد نسبت به سال ١٣٨۵، تعداد واحدهای مسکونی خالی کشور به بیش از ٢،۵ میلیون واحد در سال ١٣٩۵ بالغ شده است. این موضوع ضمن آن که گفته می شود به راکدشدن بیش از ٢۵٠ میلیارد دلار سرمایه کشور منجر شده، از سوی دیگر نشان می دهد که در پنج تا ١٠ سال آینده و حتی پس از آن دیگر شرایط دهه ٨٠ تکرار نخواهد شد؛ بنابراین افزایش مصرف داخلی آهن و فولاد با توجه به تقاضای آتی بخش ساختمان چندان درخور توجه نخواهد بود.
درباره روند کاهش مصرف داخلی آهن و فولاد در کشور، باید ذکر شود که بخش چشمگیری از آن در اثر تعمیق رکود در صنایع پایین دستی و مصرف نهایی (غیر از ساختمان)، به وقوع پیوسته است. به عبارتی با وجود رشد تولید فولاد خام، میزان تولید صنایع پایین دستی کاهش یافته است.

صنایع تولید فولاد کشور در حدود ١٠ درصد از انرژی الکتریکی کشور را مصرف می کنند. بخش مهمی از تولید فولاد کشور با بهره وری پایین انرژی صورت می گیرد و از سوی دیگر در مجموع، تولید فولاد کشور در صورت تامین انرژی بسیار ارزان و رانت منابع ملی می تواند به فعالیت خود ادامه دهد. رشد صنایع بزرگ و به اصطلاح مادر (بالادستی و سرمایه بر) برای تقویت صنایع پایین دستی اشتغال زا توجیه اقتصادی- ملی دارد. سیاست گذاری های صنعتی کنونی که بر واردات ماشین آلات و تجهیزات سرمایه بر از خارج، تامین نهاده های ارزان قیمت برای تولید و فروش (صادرات) مواد اولیه با ارزش افزوده پایین تمرکز و تکیه دارند، بی تردید نیازمند بازنگری و اصلاح ساختار جدی برای تامین منافع کلان اقتصاد و مردم کشور هستند.

زکات علم نشر آن است. حضرت علی (ع)

شما نیز می توانید مستندات علمی اعم از مقاله ، فیلم ، گزارش ، تحقیق و پژوهش ، کتاب الکترونیک خود را برای ما ارسال کنید تا با ذکر نام شریفتان از وبسایت ایران مواد منتشر گردد .

فایل خود را ارسال کنید

دیدگاه کاربران ۰دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید